Veel goed bedoelende kattenouders gaan op zoek naar een simpel antwoord. Een gouden tip of misschien een lijstje met een aantal goede opties. Maar dat is dus precies waar het vaak mis gaat:

“Voer-denken”

Er wordt vaak gedacht aan “voer” in plaats van het totale dieet. En dat is op verschillende vlakken problematisch. Allereerst is dit precies de reden waarom katten vaak veel te weinig variatie krijgen, met alle gevolgen van dien.

“Voer-denken” resulteert niet zelden in eenzijdig voeren.

Wanneer kattenouders op zoek gaan naar een voeding voor hun kat en ze krijgen die “gouden tip” of dat lijstje met “goede” voeding, dan wordt er vaak vanuit gegaan dat die voeding goed is en dat het dus prima is om die voeding jaar in jaar uit aan hun kat te geven. Maar niets is minder waar.

Variatie is geen luxe, maar een noodzaak.

In de eerste plaats is geen enkele voeding perfect. Elke voeding heeft zwakke plekken. Dat hoeft geen probleem te zijn, maar wanneer je continu dezelfde voeding geeft, krijg je langdurig met precies diezelfde zwakke plek te maken. Op de lange termijn zou dat mogelijk wel degelijk een probleem kunnen veroorzaken. Door gevarieerd te voeren kun je dit opvangen.

Een ander belangrijk punt is dat het katten onnodig kwetsbaar maakt. Onder andere doordat katten geneigd zijn om voorzichtig te zijn met wat ze eten (de uitzonderingen daar gelaten). Sommigen noemen het “kieskeurig” of zelfs “verwend”. Maar die termen zijn naar mijn mening niet passend. Eten is niet altijd veilig, om zichzelf te beschermen eten ze soms iets niet. Wanneer je jouw kat eenzijdig voert, wordt dit vaak versterkt. Ze zijn dan maar één bepaalde voeding gewend en als ze dan ineens iets anders krijgen, kan dat behoorlijk spannend zijn!

En weet dat “nieuwe” voeding geven niet altijd een keus is. Het kan zomaar zijn dat de fabrikant de samenstelling wijzigt, dat de voeding niet meer leverbaar is of dat je kat om medische redenen andere voeding nodig heeft. Wanneer jouw kat jarenlang maar één bepaalde voeding heeft gekregen, dan kan dat echt voor serieuze problemen zorgen.

Katten gaan niet opeens wel eten als ze genoeg honger hebben.

Als ze de voeding niet vertrouwen, gaan ze in hongerstaking en dat kan al snel gevaarlijk voor ze worden.

Een ander vlak waarop het bij het “voer-denken” misgaat, is het ontbreken van context.

“Voer-denken” mist de context van het totale dieet en heeft geen oog voor de individuele kat.

Zoals besproken, is het heel belangrijk dat katten variatie krijgen. We hebben dus te maken met verschillende voedingen, met een dieet. Voeding heeft een bepaalde plaats in dat dieet en kan enkel effectief beoordeeld worden wanneer er naar de individuele kat en het gehele dieet wordt gekeken.

Een bepaalde voeding kan op zich prima lijken, maar wanneer dit gecombineerd wordt met bepaalde extra’s kan het mogelijk niet ideaal meer zijn. Zo is bijvoorbeeld een voeding die redelijk veel vitamine A bevat niet direct problematisch. Wanneer deze echter gecombineerd wordt met extra’s of een andere voeding waar ook veel vitamine A in zit, kan het wel problematisch worden. Andersom geldt ook dat een voeding die niet compleet is (of niet mooi in balans), we die voeding niet direct hoeven af te schrijven. Door toevoegingen, extra’s of variatie met andere voeding, kan het wel compleet en in balans zijn.

En dan hebben we ook nog te maken met onze individuele katten. In grote lijnen hebben katten hetzelfde nodig. Alle katten zijn vleeseters met een hoge behoefte aan vocht vanuit de voeding. Die basis is voor elke kat hetzelfde. Waar het vaak mis op gaat is dat katten enorm van elkaar kunnen verschillen als het gaat om de energiebehoefte.

Er zijn algemene richtlijnen voor kattenvoeding waarbij de hoeveelheid aan bepaalde vitamines en mineralen bepaald wordt aan de hand van het aantal calorieën. Daarbij moet per kilocalorie een bepaalde hoeveelheid aan vitamines en mineralen in de voeding aanwezig zijn. Deze hoeveelheden zijn gebaseerd op een gemiddelde. Echter gebeurt het regelmatig dat katten van dit gemiddelde afwijken. Daardoor krijgen deze katten uiteindelijk alsnog te veel of te weinig van bepaalde voedingsstoffen binnen.

Uiteindelijk gaat het erom wat er daadwerkelijk bij jouw kat binnenkomt en niet om theoretische hoeveelheden.

Er zijn ook richtlijnen die gebaseerd zijn op het gewicht en de levensfase van de kat. Deze richtlijnen gaan dus veel meer uit van de kat zelf. Wanneer we nagaan hoeveel onze kat van welke voeding eet en daarmee berekenen hoeveel ze van welke vitamines en mineralen binnen krijgen, kunnen we dat vergelijken met wat onze kat volgens die richtlijn nodig zou hebben. Op die manier kunnen we veel nauwkeuriger nagaan of de voeding die wij onze kat geven passend is.

Conclusie

Veel kattenouders willen merken horen en lijstjes krijgen. En ik zal je eerlijk vertellen dat het enorm verleidelijk is om hier in mee te gaan. In het verleden heb ik dat ook weleens gedaan. Maar het noemen van merken door reviews te schrijven of door lijsten aan te bieden, daar help ik uiteindelijk niemand mee. Het lijkt misschien alsof je daarmee geholpen bent, maar in de werkelijkheid ligt dat anders.

Wat ik jou als kattenouder mee wil geven: Kom los van het “voer-denken”. Wees je ervan bewust dat het gaat om het totale plaatje. Je hebt er veel meer aan wanneer je leert begrijpen wat jouw kat nodig heeft en hoe je op basis daarvan een passend dieet vorm geeft.

Wil jij graag leren hoe je dit voor jouw kat kunt doen? In mijn cursus leer je stap voor stap hoe je een passend dieet samenstelt voor jouw kat. Klik op de onderstaande knop voor meer info.